Inschrijven voor onze nieuwsbrief?


Het jaar van Hu Liang (36) en Maarten Ronteltap (35)

Als twee taalmaatjes een jaar lang hun best hebben gedaan om de spreekvaardigheid van de anderstalige te vergroten is het tijd om – zoals dat in het jargon van Gilde SamenSpraak heet – te ontkoppelen. Maar eerst informeert een van de coördinatoren bij beiden hoe zij het jaar als taalmaatjes hebben ervaren en of zij tevreden zijn met de resultaten. En wij stellen het heel erg op prijs als we een uitvoerig antwoord krijgen.
Uit de antwoorden blijkt dat veel taalmaatjes elkaar blijven zien als het officiële contact via Gilde SamenSpraak is gestopt.

Bij vrijwilliger Maarten Ronteltap en zijn taalmaatje Hu Liang ging het ook zo. Op de vraag van coördinator Elly Meijer hoe de twee hun jaar als taalmaatjes beoordeelden antwoordde Maarten:

‘Hoi Elly, Sorry dat ik jullie telefoontjes niet beantwoord heb! Ze kwamen telkens niet lekker uit dus kon ik niet opnemen. Inderdaad, het jaar is om! Hu en ik hebben braaf elke week afgesproken en veel leuke dingen gedaan: musea bezocht, in cafés geborreld, bordspelletjes gespeeld, bij elkaar wezen eten en stedentripjes gemaakt (Delft, Haarlem) om maar eens wat te noemen.

Maar we hebben ook serieuzere dingen gedaan zoals lezingen bijgewoond in het museum en bij de Gemeente Leiden en (strip)boeken gelezen. De laatste tijd hebben we een paar keer Van Nul tot Nu gelezen. Dat is een leuke manier om iets over de Nederlandse geschiedenis te leren terwijl het taalgebruik ook informeler is en erg spreekwoordelijk. Ook de humor helpt om het een beetje leuk te houden om iets in een vreemde taal te lezen in je vrije tijd.

Het is niet alleen gezellig maar ik ben ook tevreden over de vorderingen die Hu maakt met zijn Nederlands. Zijn woordenschat wordt duidelijk groter en hij kan zich beter uitdrukken in de Nederlandse spreektaal, wat toch wel het meest praktisch voor hem is.

Hij toont zich ook geïnteresseerd om verder te blijven leren. Daarom wil ik ook het komende jaar gewoon met Hu door blijven gaan zoals voorheen en dat heb ik ook al met hem besproken. Hu vindt dat zelf ook prima. In jullie eerdere e-mail hadden jullie het over een certificaat voor Hu. Ik geloof dat hij dat wel op prijs stelt! Want zoiets staat altijd leuk op je CV. Wat mij betreft heeft hij dat certificaat ook zeker verdiend.

Ik heb trouwens ook nog steeds bijna wekelijks contact met mijn vorige taalmaatje Jaime en Jaime en Hu kennen elkaar ook. We komen wel eens samen in een café of gaan wel eens samen een (Nederlandse) film kijken. Ik hoop dat jullie met deze update genoeg weten maar als jullie nog vragen hebben, stel ze gerust.’

Hu Liang reageerde ook uitgebreid. En hij vindt het goed dat wij zijn brief gebruiken in de nieuwsbrief:
‘Sorry voor mijn niet zo spoedig antwoord, omdat mijn taalmaatje, Maarten, heeft een heel aardig en uitvoerig briefje geschreven waarin hij aan me veel lof hebt gegeven, en dat geeft me veel spanning om een goed (of minder fouts) briefje te schrijven.

Inderdaad, het jaar is om! Dat betekent dat Maarten en ik te minst 52 afspraak hebben gedaan. We spreken en schrijven mailtje of whatsapp alleen in Nederlands met elkaar. In het begint vond ik het moeilijk om nederlands doorlopend een uur (waarschijnlijker twee of drie uren) te spreken. Ik herinner me that Maarten op een papiertje het moeilijk woorden of taaleigen heeft geschreven zodat ik kan thuis meenemen.

Soms Maarten heeft zijn taalmaatje Jaime en Josevi uitgenodigd van vroeger jaar, wie hebben bijna hetzelfde van nederlands niveau als ik, en we hebben leuk praten in Nederlands. Praktijk maakt perfect, maar wat vind ik meer belangrijk is dat praktijk maakt ik durf te spreken en niet te bang Nederlands spreken, waarmee veel mijn Asian vrienden probleems hebben. En nu, waarneer ik naar een winkel of restaurant gaan, probeer ik om Nederlands to spreken.

Mijn taalmaatje Maarten heeft aan me gebracht niet alleen een taal, en ook culture. Hij raadt me aan om een museum kaart te kopen. We hebben bijna alle museums in Leiden bezoekt en sommige museum in Den Haag en Amsterdam. We praten over Nederlands geschiedenis, kunst, gebouw, mensen, verschil tussen Nederlands cultuur en Chinees en zo voort. Ondertussen, ik neem een deeltijdse baan als een rondleiding gids voor Chinees bezoekers naar Nederlands, daardoor deel ik kennis van west naar oost, die maakt ik tevrede worden, omdat ik kan leren zoals geven.

Ik wil aan Maarten mijn dankbaarheid geven, omdat hij het best is.  En dank jullie wel van Gilde SamenSpraak Leiden. Dat is heel generous hulpen van jullie aan me.’




© Gilde SamenSpraak Leiden 2013 | By F-IT