Inschrijven voor onze nieuwsbrief?


Nieuwsbrief-01

 

NieuwsbrieflogoDe nieuwsbrief over januari is uit. Het staat weer vol met leuke en interessante stukjes, o.a. over de nieuwjaarsreceptie, iets over e-learning van Het Begint met Taal en een interessant interview. Wij wensen u veel leesplezier, en als u ook eens een stukje zou willen schrijven, dan kunt u contact opnemen met Barbera@gildesamenspraakleiden.nl 

Klik hier om de volledige nieuwsbrief te kunnen lezen.

 

Gilde SamenSpraak Leiden heeft de Leidse Vrijwilligersprijs voor organisaties 2014

Gilde SamenSpraak Leiden heeft de Leidse Vrijwilligersprijs voor organisaties 2014 gewonnen. Het was de eerste keer dat naast individuele vrijwilligers ook organisaties genomineerd konden worden voor de prijs, in het verleden bekend als de Co Verhoogprijs.

Lees meer: Gilde SamenSpraak Leiden heeft de Leidse Vrijwilligersprijs voor organisaties 2014

 

FEBRUARI:

De landelijke vereniging “Het begint met taal” heeft in februari 2015 tijdens een bijeenkomst in Utrecht een nieuw oefenprogramma geïntroduceerd: Spreektaal2

Coördinator Barbera Hermans van SamenSpraak in Leiden liet weten waarom het ook voor coördinatoren en vrijwillige taalcoaches zo belangrijk is dat SpreekTaal 2 er is. Barbera vertelde: “Het mooie van het materiaal van Spreektaal 1 en 2 vind ik dat alles overzichtelijk  en helder uitgelegd wordt waardoor het voor een anderstalige goed te begrijpen is. Naar aanleiding van de plaatjes, de audiofragmenten en de foto’s heb je altijd een onderwerp om over te praten. En het gaat allemaal over dingen van deze tijd.

Het volledige verslag van deze bijeenkomst kunt u lezen op http://www.hetbegintmettaal.nl/inspirerende-lancering-spreektaal-2/

 

 

 

Geld voor speelgoed hebben we niet, maar we zijn veilig en gezond.

Uit: KekMama
Interview: Bibejan Lansink

Samah (38), anderstalige bij Gilde SamenSpraak Leiden e.o., werkte in Syrië als tandarts en kaakchirurg. Ze is getrouwd en moeder van Mo (14), Aya (13), Zeid (8) en Sara (1).

“Vier jaar geleden, op het moment dat bij ons in Syrië oorlog uitbrak, hadden we nét een enigszins comfortabel leven. Ik was tandarts en kaakchirurg, mijn man medisch ingenieur. We verdienden weinig, maar konden vlees kopen en fruit. We zijn zelfs een paar dagen met vakantie geweest. Binnen Syrië, dat wel. Van oorsprong zijn wij Palestijnse vluchtelingen. Dan krijg je geen visum om naar het buitenland te gaan.
Ik had na zeven jaar eindelijk de lening afgesloten die ik was aangegaan om mijn eigen praktijk te kopen. Eind 2012 zijn we gevlucht naar Damascus, we moesten wel. Er vielen iedere dag bommen in de stad waar wij woonden en er was een groot tekort aan voedsel en medicijnen. In Damascus hoorde ik dat mijn praktijk en ons huis waren gebombardeerd. Alles wat we in al die jaren met veel moeite hadden opgebouwd, was in één klap weg. Mijn stad is nu in handen van bondgenoten van Islamitische Staat. Ik weet niet precies wat er nog overeind staat van ons huis, maar ik moet steeds huilen als ik me voorstel dat anderen nu op mijn kussens slapen, gebruikmaken van de spullen die wij van ons met moeite verdiende geld hebben gekocht.
Omdat ook in Damascus veel werd gevochten, ben ik zonder mijn gezin als eerste vooruit gevlucht. Ik was zwanger van Sara. Voor mij was de kans groter dat het zou lukken dan voor mijn man en de kinderen. Ik kan niet goed praten over mijn reis hiernaartoe, dat is nog te emotioneel. Het is gelukt, dat is het belangrijkste. Over Nederland had ik gehoord dat ze er de mensenrechten respecteren en goed zijn voor vluchtelingen. Ook zou het hier relatief kort duren voor mijn tandartspapieren geldig werden verklaard: drie jaar.
Toen ik in Nederland aankwam, had ik nog precies vijf dollar op zak. Wat we nog aan waardevolle spullen bezaten, mijn gouden sieraden, onze auto, hebben we uitgegeven aan de vlucht. Mijn man en de kinderen zijn twee maanden na mij naar Turkije gevlucht. Zij zaten daar nog drie maanden met zijn vieren in een kamertje tot ze in het kader van gezinshereniging naar Nederland mochten komen. Ik kan soms nog steeds niet geloven dat we het overleefd hebben. En dat we hier mogen zijn, in ieder geval voor de duur van onze verblijfsvergunning van vijf jaar.

We krijgen een uitkering van 1222 euro. Wij zijn daar heel blij mee, de belangrijkste dingen kunnen we ervan kopen. Iedere maand betalen we 82 euro af aan de lening die we moesten afsluiten voor de meubels. Kleding voor de kinderen koop ik bij Zeeman en de kringloopwinkel. Ik let ook op de uitverkoop, dat heb ik van Nederlanders geleerd. Als er een speciale gelegenheid is, ga ik naar de Hema, daar hebben ze mooie bloesjes. Geld voor speelgoed is er niet. Als de kinderen daarom vragen, zeg ik dat ze geduld moeten hebben. “Jullie moeten onze situatie niet vergelijken met die van andere kinderen in de klas”, zeg ik dan, “maar met ons leven in Syrië vlak voordat we moeten vluchten”. Dat doe ik zelf ook. En dan zie ik dat we het goed hebben. We kunnen hier iedere dag bananen eten, daarvan droomden we die laatste maanden in Syrië.

De oorlog en onze vlucht hebben mij terug in de tijd geworpen. Ik sta nu weer op het punt van vlak na mijn afstuderen, toen we onze oudste zoon ook nauwelijks een gezonde maaltijd konden voorschotelen. We moeten helemaal opnieuw beginnen, maar ik probeer vooruit te kijken, en mijn droom voor ogen te houden: dat ik mijn beroep van tandarts weer mag uitoefenen. Mijn diploma als kaakchirurg is hier niet geldig omdat je daarvoor in Nederland geneeskunde moet hebben gedaan. Daarom wil ik graag een master halen in orthodontie. Dat kost minder tijd, en dan kan ik met kinderen werken, wat ik het liefste doe.

Om mijn diploma’s hier geldig te krijgen, moet ik het hoogste niveau van Nederlands haven voor NT2 – dat is een examen voor mensen die een andere moedertaal hebben. Daarom werken wij allemaal fanatiek aan ons Nederlands en spreken we jullie taal iedere dag een paar uur met de kinderen. WE kijken alleen Nederlandse televisie. Zeid van acht krijgt een euro van me als hij een bibliotheekboek uit heeft, zo stimuleer ik hem te lezen. Dat werkt goed, soms heeft hij meer in zijn spaarpot dan wij.
De kinderen hebben het hier naar hun zin. Ze zitten op voetbal, ook mijn dochter Aya. Dat zou in Syrië ondenkbaar zijn. Ze maken er vriendjes en leren de taal snel. Het verenigingsgeld betalen we uit de toeslag die we krijgen voor de kinderen.

Ook al zijn we alles van waarde kwijt en al zal er nog jaren niet meer op onze rekening staan dan een paar honderd euro, we zijn hier veilig, en we zijn gezond. Daar ben ik onuitsprekelijk dankbaar voor.”


** Naar aan leiding van dit interview nam een dame uit Amsterdam contact op met de redactie. Zij had dit artikel gelezen en zij vond dat zij wat moest doen. Zij vroeg aan de redactie wat deze mensen nodig hadden. Mevrouw heeft toen twee nieuwe fietsen gekocht voor de kinderen.

Sinterklaasfeest

Wat was het leuk dinsdagavond 1 december op het Trefpunt. Er waren 34 anderstalingen en vrijwilligers aanwezig om Sinterklaas bij ons te vieren. Er werd gezongen, gedichtjes voorgelezen en leuke cadeautjes uitgepakt. Elly van der Heide zorgde onder andere voor de heerlijke warme chocolade melk en de Sinterklaas versnaperingen. 

 

20151201_203409.jpg                                  20151201_195441.jpg     

 

 

20151201_205025.jpg                        20151201_195204.jpg

 

Nieuwsbrief december

 

 

nieuwsbrief.jpg Onze nieuwsbrief is weer uit. Er staan leuke onderwerpen in over bijvoorbeeld de fietstocht van 11 oktober jl. en ook over de Sinterklaasviering van 1 december.

Wij wensen u veel lees plezier. En als u een leuk idee voor de Nieuwsbrief heeft, kunt u ons altijd mailen. Het mailadres staat vermeldt in de Nieuwsbrief.

Klik hier voor onze Nieuwsbrief

 

*"Ik geef de pen door" is geschreven door Jessica Smeenk

Nieuwsbrief okt-nov

uilGilde SamenSpraak Leiden e.o.

 



Beste lezer,

Gilde SamenSpraak Leiden komt voortaan eens in de twee maanden met een nieuwsbrief. Deze nieuwsbrief vervangt de blog omdat we daarvoor niet genoeg materiaal beschikbaar konden maken. In de nieuwsbrief kunt u nieuwtjes op het gebied van taal en integratie vinden en ook wanneer het Trefpunt is, wat voor activiteiten wij denken te gaan ondernemen en nog veel meer.
Is er een onderwerp waarvan u denkt: “Dat is leuk voor de nieuwsbrief!” laat het ons dan weten. Bij voorbeeld als u iets bijzonders heeft meegemaakt met uw taalmaatje of als u een wetenswaardigheid op taalgebied heeft.

U kunt de Nieuwsbrief ook lezen via onze website, facebook of twitter.

Coördinatoren Gilde SamenSpraak Leiden

Redactie Nieuwsbrief: barbera@gildesamenspraakleiden.nl





 

Fietstocht 11 oktober 2015

poort


Onze vrijwilliger Joop van Tol had in Samenwerking met GSSL een puzzelfietstocht uitgezet. Op zondag 11 oktober verzamelden wij om 10.30 uur bij de Morspoort (zie foto).

Wist u dit?

boekje
 
Op 13 oktober 2015 komt het nieuwe Groene Boekje uit, de woordenlijst van de Nederlandse Taalunie in boekvorm. Er staan veel nieuwe woorden in zoals weigerambtenaar, appen en selfie. Toch is het nieuwe Groene Boekje veel dunner dan de vorige editie (uit 2005).

Om de tien jaar verschijnt een nieuwe editie van het Groene Boekje. Dat moet onduidelijkheid over de officiële spelling van nieuwe woorden zo veel mogelijk voorkomen. Het nieuwe Groene Boekje zal maar 50.000 trefwoorden bevatten, de helft minder dan het huidige. Toch neemt de relevantie toe, zegt de Taalunie. ‘De voorbije tien jaar is voortdurend bijgehouden welke woorden mensen online opzoeken. Zo is inzicht gekregen in de (twijfel)woorden waarnaar mensen zoeken. Deze woorden staan opgenomen in de nieuwe editie.’

Voor het eerst verschijnen er twee versies van het Groene Boekje: een editie met harde kaft en een goedkopere paperbackversie. Ook de gratis onlineversie wordt bijgewerkt. Die bevat 180.000 woorden. Dat kan omdat er op internet geen beperkingen zijn.

Aan de spelling zelf verandert niets

 

Ik geef de pen door

foto

 
Barbera Hermans

Ik ben 47 jaar, gehuwd en heb een fijn gezin. Naast mijn man heb ik ook een dochter van 20 jaar en een zoon van 18 jaar.

Ongeveer 2,5 jaar geleden ben ik bij GSSL begonnen. Binnen GSSL werk ik als coördinator en daarnaast heb ik ook 3 taalmaatjes. Ik voel mij hier helemaal thuis. Het contact met de vrijwilligers en de anderstaligen vind ik erg leuk en het team waarmee ik werk is super gezellig.

Tevens ben ik bestuurslid bij Het Begint met Taal en Gilde Nederland. De bestuursfunctie bij Het Begint met Taal vind ik erg leuk omdat ik daar, als enige van het bestuur, o.a. kan aangeven wat wel en niet mogelijk is op de “werkvloer”. Bij Gilde Nederland ben ik belast met de portefeuille Het Begint met Taal en ben ik intermediair voor Noord Holland en Utrecht.

Als het mooi weer is dan rommel ik graag in de tuin. Al met al ben ik lekker bezig en geniet van de dingen die ik doe en hoop die dan ook nog lang te mogen blijven doen!

Ik wil nu de pen doorgeven aan: Jessica Smeenk.

 

grpaje

   

SpreekTaal 1 en/of 2

“Dankzij het werken met SpreekTaal kan de anderstalige die ik coach nu een gesprekje met de buurvrouw aanknopen.”  

Wat is SpreekTaal?

SpreekTaal is een methode voor vrijwilligers die anderstaligen (van niveau 0 tot A1+) ondersteunen bij het beter Nederlands leren spreken. Dit materiaal is laagdrempelig, eenvoudig te gebruiken door vrijwilligers en uitgebreid getest in de praktijk. SpreekTaal is geschikt voor alle anderstaligen, van laag- tot hoog opgeleid, analfabeten, laaggeletterden en hoog-opgeleiden, mannen en vrouwen.

U kunt SpreekTaal 1 en/of 2 gratis downloaden: http://www.hetbegintmettaal.nl/spreektaal/

Hoe ziet SpreekTaal eruit?

  • Het materiaal kent vijftien modules met elk vier hoofdstukken;
  • Elke module bevat materiaal voor ongeveer drie uur taalondersteuning;
  • De modules zijn afzonderlijk te gebruiken;
  • Bij elke module zitten verschillende audio opnames;
  • Elke module heeft een eigen thema gericht op de leefwereld van volwassenen.
 
hbt
Esra’s hartenkreet in NRC levert 31 potentiële taalcoaches op!
mensen



Op 22 september stond onderstaande ingezonden brief van NT2-docent Esra van den Aker in de NRC. De dag erna staat de telefoon roodgloeiend en stromen de e-mails binnen bij Het Begint met Taal van enthousiaste lezers die als taalcoach aan de slag willen. Fantastisch nieuws in tijden waarin taalcoachorganisaties vaak kampen met anderstaligen die staan te popelen om Nederlands te leren, maar vanwege wachtlijsten/gebrek aan vrijwilligers niet van start kunnen. Zegt het voort en lees hieronder de ingezonden brief van Esra van den Aker.

  • Praat Nederlands met me: te weinig taalcoaches

Door: Esra van den Aker

Er zijn talrijke burgerinitiatieven om vluchtelingen tijdens de eerste opvang te helpen. Hartverwarmende acties die alle lof verdienen. Maar laten we de periode daarna niet vergeten; de periode waarin de vluchteling de taal moet leren. Vrijwilligers – zogenaamde ‘taalcoaches’ – die wekelijks Nederlands spreken met anderstaligen, zijn nu hard nodig.

Ik ben docent ‘Nederlands als tweede taal’ (NT2) en geef les aan (vooral Syrische) vluchtelingen. Met enorme inzet leren zij Nederlands. Hun doorzettingsvermogen en positieve houding: ik heb er diep respect voor.

Goede lessen van NT2-professionals vormen de basis, maar veel spreken in de dagelijkse praktijk is minstens zo belangrijk bij het leren van een taal. Mijn cursisten proberen het wel, in de winkel of in de trein. Ze zijn echter vaak teleurgesteld als ze merken hoe snel Nederlanders, vaak goedbedoeld, switchen naar het Engels tijdens zo’n gesprekje. Als we wat langzamer praten en onze zinnen wat korter maken, is switchen naar het Engels vaak helemaal niet nodig. Praat Nederlands met me.

Daarnaast zijn taalcoaches onmisbaar: samen een uurtje per week praten over alledaagse dingen. Helaas is er bijna overal een tekort aan taalcoaches. Wat lange wachtlijsten tot gevolg heeft.

Een vluchteling wil niets liever dan zo snel mogelijk de taal leren omdat hij dan pas echt mee kan doen. Hij wil werken, misschien studeren, maar hij heeft daarbij eerst de taal nodig.

Een vluchteling helpen? Spreek Nederlands. Word taalcoach. www.hetbegintmettaal.nl is een goed startpunt.

NT2-docent bij Lest Best, Utrecht

Bron: NRC handelsblad, 22 september 2015


Ook bij Gilde SamenSpraak Leiden merken we het effect:  er was een stijging in de aanmelding van vrijwilligers die het artikel in de NRC noemden als reden van melding.


 

© Gilde SamenSpraak Leiden 2013 | By F-IT